Elk jaar, op de verjaardag van het huurcontract, mag de Belgische verhuurder de huurprijs indexeren. Dat is een wettelijk recht, maar het volgt precieze regels: een officiële formule, een referentie-index en nuances per gewest. Hier leest u hoe het werkt, stap voor stap.
Indexatie is de jaarlijkse aanpassing van de huur aan de evolutie van de levensduurte, gemeten door de gezondheidsindex. Zo volgt de huur de inflatie zonder dat het contract heronderhandeld moet worden. Ze is niet automatisch: de verhuurder moet ze schriftelijk aanvragen, en kan ze met terugwerkende kracht slechts over de laatste drie maanden opeisen.
Indexatie is één keer per jaar mogelijk, ten vroegste op de verjaardag van de inwerkingtreding van het contract. Een contract dat op 1 mei in werking trad, mag pas vanaf 1 mei van het volgende jaar geïndexeerd worden. Er moet dus minstens een jaar verstreken zijn.
De berekening: 800 × 139,33 ÷ 134,77 = 827,06 €. Een stijging van 3,4 %, wat overeenkomt met de evolutie van de gezondheidsindex over het jaar.
De gezondheidsindex wordt elke maand gepubliceerd door Statbel, het Belgische statistiekbureau. Let op: sinds januari 2026 is de referentiebasis veranderd van 2013=100 naar 2025=100. Voor een correcte berekening moeten de aanvangsindex en de nieuwe index in dezelfde basis uitgedrukt zijn.
De indexatie handmatig berekenen, de juiste index in de juiste basis terugvinden, de brief aan de huurder opstellen: het kan, maar het is bewerkelijk en foutgevoelig. Een tool zoals Domavix doet het automatisch: detecteert de contracten die hun verjaardag bereiken, berekent de nieuwe huur per gewest en genereert de indexatiebrief klaar om te versturen.
Domavix berekent de indexatie, past de nieuwe huur toe en bereidt de huurdersbrief voor. Gratis om te beginnen.
Probeer Domavix →Dit artikel is louter informatief en vormt geen juridisch advies. De indexatieregels kunnen evolueren; controleer altijd de officiële indexwaarden en de geldende gewestelijke reglementering.